Anasayfa › Yerel (Harita) Optimizasyon
Yerel (Harita) Optimizasyon
Yerel (harita) optimizasyon, müşteriyi doğru kapıya getirmeye çalışır: çok kapılı bir tesiste iğnenin yeri, konum atmak ile kartın bağlantısını göndermek arasındaki fark, eskimiş sokak görüntüsü ve “çarşıya yakın” diye yapılan aramalar.
Yerel (Harita) Optimizasyon Birden Çok Kapısı Olan Bir Tesiste ya da Yerleşkede İğneyi Hangi Kapıya Koyar?
Bir kamyon şoförü, yük bırakacağı atölyenin adını haritaya yazar ve çizilen yolu izler. Büyük bir sanayi sitesinin arka yüzünde, kilitli bir demir kapının önünde durur; ekran hedefe varıldığını bildirir. Araç girişi öteki yoldadır ve oraya ulaşmak için sitenin çevresini dolaşmak gerekir. Yerel (harita) optimizasyon bu boşa giden turu, iğnenin, yani yeri gösteren küçük işaretin hangi kapıda durduğuna bakarak önler.
Harita her işletmeye tek iğne verir. Tek kapılı dükkânda bunun önemi yoktur. Kapıları ayrı sokaklara açılan geniş bir alanda ise iğne bir seçimdir: sanayi sitesi, üniversite yerleşkesi, hastane bahçesi ya da toptancı hali gibi yerlerde iğnenin durduğu nokta, gelenin hangi yola yönlendirileceğini belirler. Adresten kendiliğinden yerleşen iğne alanın ortasına ya da kıyısına düşebilir; en yakın yol da arka sokak olabilir.
Bu seçimi işletme kendisi yapabilir. Haritadaki kaydını yöneten kişi iğneyi çoğu zaman sürükleyip başka bir noktaya bırakabilir; yeni yer kimi zaman onaydan sonra görünür. Asıl karar yerle ilgilidir: iğne alanın ortasına değil, bir kapıya konur. Hangi kapıya? En çok kimin geldiğine bakılır: yürüyen mi, arabasıyla gelen mi, yük getiren mi? İğne çoğunluğun kullandığı kapıda durur.
Tek iğne herkese yetmez; çünkü harita arabaya ve yayaya ayrı yol çizebilir. Yaya, aracın giremediği bir geçitten kestirme gelir; sürücü tek yönlü sokağı dolaşır. Kamyon içinse harita çoğu zaman ayrı bir yol bilmez: hangi kapıdan girileceğini, nerede dönüleceğini söylemez. Bu bilgi iğneye sığmaz, söze dökülür: kaydın açıklamasına ve sitedeki iletişim sayfasına birer cümle olarak yazılır.
Cümle kısa olur ve yön bildirir: “Araç girişi arka yoldaki kapıdandır; yaya girişi ana caddededir; yük getirenler üçüncü kapıyı kullanır.” Yanına kapının yoldan çekilmiş bir fotoğrafı eklenir; şoför aradığı kapıyı görünce tanır. Adres satırında blok ve kapı numarası da yer alır. Girişte bekçi kulübesi ya da büyük bir levha gibi uzaktan seçilen bir işaret varsa o da anılır.
Sınaması kolaydır. Haritaya, ana yoldan kapınıza nasıl gidileceğini sorun: bir kez arabayla, bir kez yürüyerek. İki yolun bittiği yere gidip bakın: karşınızda kapınız mı var, yoksa bir duvar mı? Duvar varsa ya iğne yanlış kapıdadır ya açıklama eksiktir. Yerel (harita) optimizasyon bu sınamayı her kapı için yineler; çünkü müşteri hangi yoldan gelirse gelsin, önünde açık bir kapı bulmalıdır.
Müşteriye Konum Atmak mı, Kartınızın Bağlantısını Göndermek mi Daha Çok İşe Yarar?
Sanayi sitesindeki bir oto elektrikçi, “neredesiniz” diye arayan herkese aynı şeyi yapar: mesajlaşma uygulamasından konum atar. Giden şey, haritada çıplak bir noktadır. Usta o sırada dükkânın dibinde, bir aracın kaputuna eğilmiştir; nokta kimi gün yan bloğa düşer. Müşteri noktaya varır, tabelayı göremez ve yeniden arar. Usta her seferinde işini bırakır, telefonda sokak sokak yol tarif eder.
Atılan konum yalnızca bir noktadır. Üzerinde işletmenin adı yazmaz; saati, telefonu, fotoğrafı bulunmaz. Üstelik dükkânın değil, telefonun o an kendini sandığı yerin noktasıdır: kapalı bir alanda ya da sac çatının altında telefon, yerini birkaç bina öteye düşürebilir. Müşteri mesajı bir hafta sonra yeniden açtığında elinde yine adsız bir işaret vardır; kime ait olduğunu üstündeki yazışmadan çıkarır.
Kartın bağlantısı başka bir şey taşır. Kart, haritada işletmenin adına dokunulduğunda beliren özet sayfadır: ad, adres, saatler, telefon, fotoğraflar ve yorumlar orada durur. Bağlantıya dokunan müşteri bunların hepsini görür; yol tarifi düğmesine basınca harita yolu genellikle onun o an bulunduğu yerden çizer. İğne de telefonun tahminine değil, kayıttaki yerine bağlıdır. Yerel (harita) optimizasyon bağlantıyı bu nedenle el altına koyar.
Bağlantı bir kez alınır, hep kullanılır. Haritada kendi kartınızı açın; paylaş düğmesi çoğu zaman kısa bir adres verir, onu kopyalayın. Sonra üç yere koyun: mesajlaşma uygulamanız izin veriyorsa hazır cevapların, yani tek dokunuşla giden kayıtlı mesajların arasına; sitenin iletişim sayfasındaki yol tarifi düğmesine; gönderdiğiniz e-postaların altındaki imzaya. Böylece soran herkese, telefona kim bakarsa baksın, aynı doğru adres gider.
Çıplak noktanın yerinde olduğu durumlar da olur. Karabük işletmeleri arasında malını dükkânda değil de bir şantiyede, tarla başında ya da depo kapısında teslim edenler vardır; oranın kartı yoktur, nokta gönderilir. Buluşulacak yer bir kavşak ya da bir otopark girişiyse yine öyledir. O zaman noktanın altına bir satır yazılır: orada kimin, hangi saatte bekleyeceği ve yoldan görülebilen bir işaret.
Bunların hepsinden önce bakılacak tek yer vardır: kartın kendi iğnesi. Bağlantı, müşteriyi kayıtta duran yere götürür; iğne yanlış kapıdaysa herkesi aynı yanlış kapıya yollar. Bağlantıyı önce kendi telefonunuza gönderin, yol tarifini açın ve vardığınız yere bakın. Kapınızın önündeyseniz iş tamamdır. Değilseniz önce iğne düzeltilir; bağlantı ancak ondan sonra hazır cevaplara, siteye ve imzaya yerleştirilir.
Sokak Görüntüsünde Hâlâ Eski Tabelanız ya da Boş Bir Arsa Duruyorsa Bu Görüntü Yenilenebilir mi?
Karabük merkezde iki yıldır açık olan bir pastanenin sahibi, bir müşterisinin sözü üzerine haritadaki sokak görüntüsünü, yani yolun bir araçtan çekilmiş çepeçevre fotoğraflarını açar. Kendi kapısının olması gereken yerde otların bürüdüğü bir arsa ve “kiralık” yazan bir levha görür. Müşteri adresi ararken bu kareye bakmış, pastaneyi seçememiş, yanlış sokakta olduğunu sanmıştır. Pastacı sorar: bu görüntüyü kim, ne zaman yenileyecek?
Sokak görüntülerini çoğu zaman haritanın kendi araçları çeker; hangi sokaktan ne zaman geçileceğine de harita karar verir. İşletme sahibi yeni bir çekim ısmarlayamaz, ücret ödeyerek sırayı da öne aldıramaz. Yeni çekim sözü veren biri, kararı kendisinde olmayan bir şeyi satıyordur. Görüntünün çekildiği ay ve yıl genellikle ekranın bir köşesinde yazar; müşterinizin hangi tarihe baktığını oradan siz de görebilirsiniz.
Elinizde olan, eski görüntünün yanına bugünü koymaktır. Kayda kendi çektiğiniz cephe fotoğraflarını ekleyin: tabela okunacak biçimde, kapı ile vitrin aynı karede, biri gündüz, biri akşam. Kartı açan kişi eski sokak görüntüsünün yanında bu kareleri de görür ve aradaki farkı kendisi anlar. Kartta ilk sırada hangi fotoğrafın duracağını ise çoğu zaman harita seçer; size düşen, iyi kareyi eklemektir.
Haritanın izin verdiği yerlerde, kapının önünde çekilmiş çepeçevre fotoğraflar da eklenebilir; bunlar sokak görüntüsünün yanında ayrı bir nokta olarak belirebilir. Hangi cihazla çekileceği, nasıl yükleneceği ve nerede gösterileceği zamanla değişir; yaptırmadan önce o günün koşulları okunur. Böyle bir kare, aracın çektiği görüntünün yerini almaz ve onu silmez; yalnızca kapıya gelecek kişiye bugünkü hâli gösteren ikinci bir pencere açar.
Görüntüde olmaması gereken bir şey duruyorsa yol başkadır. Yüzler ve araç plakaları kural olarak kendiliğinden bulanıklaştırılır; gözden kaçan bir yüz, bir plaka ya da bir evin cephesi için görüntünün üzerindeki sorun bildirme bağlantısından istekte bulunulabilir. Bu yol görüntüyü yenilemez, bir bölümünü bulanıklaştırır; bulanıklaşan yer çoğu zaman bir daha açılmaz. Eski tabelayı bu yolla kapattırmak, sonradan pişman olunabilecek bir adımdır.
Son iş sitededir. İletişim sayfasına cephenin bugünkü hâlini anlatan bir cümle yazılır: tabelanın rengi, kapının hangi sokağa baktığı, bitişikte ne bulunduğu. “Kırtasiyenin yanındaki mavi tabelalı dükkân” diyen satır, eski görüntüyü görmüş müşteriye doğru yerde olduğunu söyler. Yerel (harita) optimizasyon sokak görüntüsünü yenileyemez; ama müşterinin eski kareye bakıp geri dönmesini önleyecek ne varsa karta ve siteye yerleştirir.
“Çarşıya Yakın” ya da “Otogara Yakın” Diye Arayan Biri Kartınızda ve Sitenizde Neyi Görmelidir?
Safranbolu’ya gelecek bir gezgin haritaya “çarşıya yakın konak” yazar. Eski çarşıya beş dakikada yürünen bir konak sonuçlarda görünmez; öne çıkan, çok daha uzaktaki bir başkasıdır. İki sayfa açılınca bir fark göze çarpar: uzaktaki konak çarşıya nasıl ve kaç dakikada gidildiğini sayfasına yazmış, yakındaki ise “merkezi konumdayız” demekle yetinmiştir. Harita yerleri bilir; ama aramayı çoğu zaman sözcüklerle de eşleştirir.
İnsanlar adresle değil, bildikleri yerle arar: çarşıya yakın, otogara yakın, yerleşke kapısına yakın. Haritanın baktığı şeylerden ikisi burada önem taşır. Biri uzaklıktır; iğnelerin yerinden hesaplanır. Öteki sözdür: kaydın açıklamasında, misafirlerin yorumlarında ve sitede ne yazdığı. Sonuç satırının altında kimi zaman bir yorumdan ya da siteden alınmış bir söz de gösterilir. Hangisinin ne kadar ağır bastığını dışarıdan kimse bilemez.
İlk akla gelen yol yanlış olandır: yer adını işletmenin adına eklemek. “Çarşı Yanı” sözü tabelada yazmıyorsa kayıttaki ada da girmez; kurallar adın tabeladaki gibi durmasını ister, aykırı kayıt askıya alınabilir. Yer adının yeri ad değil, cümledir. Kaydın açıklama alanına ve sitedeki sayfaya gerçek uzaklığı söyleyen düz bir satır konur; arayan kişi de onu orada okur.
Satır, arayanın yazdığı sözü ve ölçülmüş bir süreyi birlikte taşır: “Eski çarşıya yürüyerek beş dakika; otogara arabayla on dakika.” Hangi yerin anılacağı müşteriye göre seçilir: gezgin çarşıyı ve otogarı sorar, öğrenci yerleşke kapısını, vardiyadan çıkan işçi servis durağını. Hepsi alt alta dizilmez; işletmenin gerçekten yakın olduğu iki üç yer yeter. Aynı satır kartta ve sitede aynı rakamla durur.
Bir fotoğraf sözü tamamlar: kapının önünden çarşıya doğru çekilmiş, yolun başını gösteren bir kare. Bakan kişi uzaklığı gözüyle ölçer. Misafirlerin kendi sözleri de iş görür; yorumunda “çarşıya yürüyerek gittik” diyen biri, sizin yazabileceğiniz her cümleden daha inandırıcıdır. Ama bu söz ısmarlanmaz: yorumda ne yazılacağını misafire söylemek kurallara aykırı düşebilir. İşletme yalnızca yorum rica eder, gerisini misafire bırakır.
Ölçü dürüstlüktür: yirmi dakikada yürünen yol “yakın” diye yazılırsa misafir yürür ve yorumuna yazar. Böyle bir satır çapaktır: müşterinin eline batan kusur. Sitenizden dört numune alırız, biri harita kaydındandır. Çelik işinde numunenin sonucu beklenmeden kalıp doldurulmaz; biz de numuneyi dışarıdan, şifre sormadan alırız. Yerel (harita) optimizasyon, onayladığınız çapak listesinde önce ele batanı törpüler. İstediğimiz tek şey sitenizin adresidir; numunenin bedeli yoktur.
Atölyemin iki kapısı iki ayrı sokağa açılıyor; her kapıya haritada birer kayıt açtırsam daha kolay olmaz mı?
Olmaz; kurallar bir işletmenin aynı yer için tek kayıt açmasını ister. İkinci kayıt kopya sayılıp kaldırılabilir, yorumlarınız da ikiye bölünebilir. Tek kayıt ve tek iğne yeter: çoğunluğun kullandığı kapıda durur. Öteki kapıyı kaydın açıklamasında ve sitede bir cümleyle, bir de yoldan çekilmiş fotoğrafla gösterirsiniz.
Dükkânda telefona üç kişi bakıyor ve her biri kendi bildiği gibi konum atıyor; hepsinin aynı bağlantıyı göndermesi için ne yapmalıyım?
Bağlantıyı bir kez kopyalayıp üçünün telefonuna gönderin; her biri onu mesajlaşma uygulamasında hazır cevap olarak kaydetsin. Dükkânın ortak hattı varsa, kimi uygulamada ilk mesaja kendiliğinden giden karşılama yazısına da eklenebilir. Ayda bir kez bağlantıya kendiniz dokunun ve hâlâ doğru kartı açıp açmadığına bakın; kayıt değişirse bağlantı da değişebilir.
Bir firma arayıp ücret karşılığında dükkânımın sokak görüntüsünü yenileyeceğini söyledi; bu mümkün mü?
Aracın çektiği sokak görüntüsünü dışarıdan kimse yeniletemez; çekimin zamanını harita belirler. Size önerilen büyük olasılıkla dükkânın içinde ya da kapısında çekilecek çepeçevre fotoğraflardır. Bunlar işe yarayabilir, ama aynı şey değildir. Ne çekileceğini, nereye yükleneceğini ve eski görüntünün yerinde kalıp kalmayacağını anlaşmadan önce yazılı olarak sorun.
Konağım çarşıya uzak ama otoparka ve otobüs durağına yakın; “çarşıya yakın” diye arayan misafire sayfamda ne göstermeliyim?
Çarşıya yakın yazmayın; uzun çıkan yol yoruma döner. Gerçekten yakın olduğunuz yerleri öne alın: arabasını kapıya bırakmak isteyen ya da otobüsle gelen misafir de bir yer adıyla arar. Sayfanıza ve kaydın açıklamasına bu iki uzaklığı, çarşıya olan gerçek süreyle birlikte yazın. Kime uyduğunu açıkça söyleyen sayfa, doğru misafirle buluşur.